داشته است ، از جا بلند نمىشود مگر اين كه مىبيند خداوند به او چنين نعمتى را نداده است ! » . « 1 » 54 - از محمدبن مسلم نقل كرده است ، مىگويد : از امام باقر عليه السلام راجع به قول خداى عزّوجلّ : « وَ قِيلَ مَنْ راقٍ » « 2 » پرسيدند ، فرمود : « اين همان سخن فرزند آدم است كه چون در آستانهء مرگ قرار مىگيرد ، مىگويد : آيا پزشگى ، آيا نجات دهنده‌اى هست ؟ فرمود : « وَ ظَنَّ أَنَّهُ الْفِراقُ » « 3 » يعنى : چون به جدايى از خانواده و دوستان يقين پيدا مىكند ، مىگويد : « وَ الْتَفَّتِ السَّاقُ بِالسَّاقِ » « 4 » يعنى دنيا با آخرت به هم پيچيده است . فرمود : « إِلى رَبِّكَ يَوْمَئِذٍ الْمَساقُ » « 5 » يعنى : مسير همگان در آن روز به سوى پروردگار جهانيان است » . « 6 » 56 - « 7 » از حبيب سجستانى نقل كرده است ، مىگويد : امام باقر عليه السلام فرمود : « در تورات نوشته شده است : اى موسى ! تو را آفريدم ، و تو را ساختم و نيرومند كردم و امر به طاعت خودم و نهى از نافرمانى خود كردم . بنابراين اگر اطاعت مرا كردى تو را بر اطاعتم يارى مىكنم و اگر

--> ( 1 ) - امالى صدوق : ص 153 . ( 2 ) - قيامت / 27 : گفته مىشود : آيا كسى نجات دهنده هست ؟ ( 3 ) - همان / 28 : او به جدايى از دنيا يقين پيدا كند . ( 4 ) - همان / 29 : ساق پاها ( از سختى جان دادن ) به هم پيچيده است . ( 5 ) - قيامة / 30 : مسير ( همهء خلايق ) در آن روز به سوى ( دادگاه ) پروردگار تو است . ( 6 ) - امالى صدوق : ص 185 . ( 7 ) - همان : ص 185 . حديث شمارهء ( 56 ) قبلًا به شمارهء ( 42 ) گذشت - م .